Nasze przygody z kotkami.

     Kotka Lucyna potem  przez cały czas opiekowała się dobrze swoimi dziećmi. Żywiła je przynosząc dopiero co złowione myszy. Pani gospodyni też dawała jeść swoim zwierzętom co miała dobrego. Kotki wyrosły i stały się już prawie dorosłe. Do  Misi zaczął przychodzić bardzo przystojny brunet z pobliskiej wioski. Bardzo mu się nasza Misia podobała, bo była piękna i dobrze ułożona. Szaruś z początku był o nią bardzo zazdrosny, ale jak się zbliżył do niej przy starającym się o nią kocie, dostał od niego tęgie lanie i już się do niej nie zbliżał. Przystojnego bruneta nazwano Brutalem i nikt go nie lubił. Misia zaraz zaczęła się spodziewać małych kotków. Brutal Przychodził do niej i kładł się z nią na trawie obejmując ją za szyję łapkami, lizał Misi pyszczek. Potem gryzł ją po uszach i kopał ją tylnymi nogami w brzuch. Misia wyrywała się z jego z objęć i głośno fuczała. Pani gospodyni wyganiała Brutala poza ogrodzenie rzucając za nim miotłą. On i tak po chwili przychodził do ogrodu i ukradkiem spotykał się jeszcze z Misią. Koty są bardzo dziwne i bardzo trudno zrozumieć te zwierzęta mówiła gospodyni.  Wolała psy, bo były wierne i nie takie fałszywe. Kotka Lucyna też czasami interweniowała, kiedy Brutal przesadził i wyganiała go z ogrodu. Potem Misią zajęła się Justyna i Brutal przestał przychodzić. Bardzo lubiła tę milutką kotkę. Kupowała jej dobrą karmę w sklepie i karmiła ciężarną Misię. Potem ledwo żywą zaniosła do stodoły. Rano poszła oglądać małe. Misia urodziła trzy czarno białe kotki i zajmowała się nimi bardzo troskliwie. Wieczorem przychodziła do ludzi żeby nacieszyć się ich widokiem, bo przez cały dzień leżała, karmiła małe i zajmowała się dziećmi. Była bardzo troskliwą mamą i. bardzo się to podobało wszystkim domownikom. Była przeciwieństwem swojej mamy Lucyny, która nie zajmowała się kotkami, bo zaraz biegała za kocurami.